SUBSKRYBUJ NEWSLETTER

Każdy maluch to potencjalny geniusz. Do szóstego roku życia, jego mózg przyswaja informacje bez większego wysiłku. Jak wykorzystać ciekawość dziecka i potrzebę nowych wrażeń?

Dzieci to mali odkrywcy. Codziennie dostrzegają i zapamiętują wiele szczegółów, wciąż zdobywając nowe umiejętności. Zadaniem rodziców i opiekunów jest stworzenie maluchom jak największej liczby okazji do poznania świata, otoczenia i samych siebie.

Zabawa jest integralną częścią życia dziecka oraz niezbędnym czynnikiem w okresie jego rozwoju i dorastania. Maluchy mają niespożytą ilość energii. Skupienie ich uwagi na dłużej niż 3 minuty jest zadaniem niełatwym Czas nauki powinien więc być wypełniony wieloma atrakcjami. Aktywne formy edukacji podtrzymują zainteresowanie oraz koncentrację dziecka. Rozwijają także jego spostrzegawczość, pamięć słuchową i wzrokową. Lekcje wzbogacone o taniec, śpiew, recytacje wierszyków lub zajęcia plastyczne stymulują w dzieciach umiejętność twórczego myślenia. W zabawach grupowych nabywają natomiast naturalną zdolność do rozwiązywania problemów i przezwyciężania trudności. Poznają czym jest rywalizacja, radość zwycięstwa lub gorycz porażki.
Kontakt z rówieśnikami stymuluje również rozwój społeczny dziecka, które uczy się współpracy
i budowania więzi z innymi.
Zabawy ruchowe, tematyczne oraz konstrukcyjne często wykorzystuje się podczas nauki języków obcych. Wzbogacenie programu nauczania o różnego rodzaju aktywności zwiększa zaangażowanie dziecka i przynosi znacznie lepsze efekty. Dzięki tym metodom, maluch przyswaja nowy język w sposób całkowicie naturalny. Gry i zabawy intelektualne służą także powtórce materiału w różnorodnych technikach i kontekście.
Alternatywą dla tradycyjnych metod nauczania są zabawy pozwalające dzieciom osłuchać się z obcym językiem. Dzięki nim, maluchy uczą się nowych wyrazów poprzez praktyczne zastosowanie ich znaczeń. Przykładowo, dzieci słysząc instrukcje „let’s run” zaczynają biegać po sali, kilkakrotnie powtarzając ten zwrot. W ten sposób można także szybciej zauważyć efekty nauki – maluchy rozumieją polecenie nauczyciela, ponieważ reagują na nie wykonując konkretną czynność. Dzieci szybciej poznają nowe słowa także poprzez dodatkowe pokazywanie ich znaczeń, na przykład wskazując części ciała, o których śpiewają piosenkę.

Każda zabawa ma określony wpływ na dziecko i sprawia, że dzięki niej nabywa ono nowych umiejętności. Jeśli maluch wykona poprawnie jakąś czynność, warto go pochwalić. Dzięki temu, sprawimy mu ogromną satysfakcję i zmotywujemy do dalszej aktywności, a nowe doświadczenie lepiej utrwali się w jego pamięci.

Autor tekstu:

Agnieszka Godlewska – Wawrzyniak z wykształcenia filolog. Ukończyła Wydział Filologii Angielskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Zawodowo zajmuje się nauką języka angielskiego dorosłych oraz dzieci, dla których w 2002 roku otworzyła Centrum Helen Doron Early English we Wrocławiu. Zaczynała z 70 maluchami – była wtedy dyrektorem, sekretarką i nauczycielem w jednej osobie. Obecnie pod swoimi skrzydłami ma trzystu uczniów oraz sześciu nauczycieli. Prywatnie mama trójki dzieci. Miłośniczka zwierząt – ma dwa psy oraz dwa koty. Uwielbia podróże, dzięki którym chętnie poznaje nowe kultury i obyczaje.

Popularity: 2%

Przyjście nowego członka rodziny na świat jest wyzwaniem, nie tylko dla rodziców, ale również dla starszego rodzeństwa. Dzieci bez względu na wiek mogą się czuć w tej sytuacji w różnoraki sposób, reagując bardziej lub mniej pozytywnie na nowego członka rodziny.

Na ile ta reakcja będzie pozytywna zależy od rodziców, od tego w jaki sposób przygotują starsze dziecko na rodzeństwo.

Zazdrość, poczucie odrzucenia to dwa główne uczucia, jakie mogą targać serduszkiem Twojej pociechy.

Jest kilka rzeczy, które rodzice są w stanie zrobić by przygotować dziecko na nadchodzącą zmianę:

Zapowiedź zmiany:  Każde dziecko powinno być przygotowywane na przyjście na świat jego rodzeństwa. Jedna z moich znajomych opowiadała córce o nadchodzącej zmianie, tłumaczyła, że w brzuszku jest dzidziuś, pozwalała małej na smarowanie brzucha preparatem na rozstępy i głaskanie dzidziusia przez brzuszek. Dziecko pomimo tego, że małe było przygotowywane na to, że jest dzidziuś i nawiązywało z nim więź jeszcze przed jego przyjściem na świat.

Czas spędzany z dzieckiem:  Po narodzinach maleństwa rodzice swoją uwagę powinni kierować nie tylko na nowonarodzone, ale i na pierwsze dziecko. Przeskok z bycia jedynakiem na dzielenie się uwagą rodziców z drugą osobą jest dla małego człowieka niełatwym przeżyciem. Gdy zbyt wiele uwagi poświęca się na jedno z dzieci, drugie może poczuć się odrzucone, niekochane. Zazdrość w takiej sytuacji może być większa. Stąd warto bacznie obserwować malca, poświęcać mu swoją uwagę, angażować go w opiekę nad nowym członkiem rodziny. Wtajemniczenie w to, co się dzieje i dopuszczenie dziecka do jego rodzeństwa będzie budowało więź pomiędzy nimi, a starszemu da poczucie ważności.

Poszanowanie prawa do własności dziecka: Każde dziecko ma swoje ulubione zabawki. Z jednej strony należy dziecko uczyć umiejętności dzielenia się, z drugiej warto uszanować jego własność. Nie ma co na siłę zmuszać dziecka do oddania rodzeństwu jego ulubionego misia. Kiedy dziecko będzie czuło, że jego prawa są respektowane, łatwiej będzie mu otworzyć się na nowego domownika.

Przygotowanie rodziny i znajomych: W momencie narodzin drugiego dziecka tradycyjnie odwiedzający Twój dom krewni i przyjaciele będą przynosić drobne prezenty dla maleństwa. Warto ich uczulić na to, by pamiętali również o starszym dziecku i dla niego by również znalazł się choćby drobny upominek. Gest od gości również ma wpływ na reakcję malca na rodzeństwo i na jego dobre samopoczucie. Stąd dobrze jest wcześniej uczulić rodzinę i znajomych, po to by uniknąc kłopotliwych sytuacji. Jeśli zdarzy się, że ktoś zapomniał przynieść prezent starszakowi, warto podać mu prezent wstępnie przeznaczony dla nowonarodzonego. Dzieci mają tendencję do krótkotrwałego zainteresowania zabawkami, które dość szybko zostają odstawione w kąt. Pomimo tego gest oferowania prezentu dziecku ma dla jego samopoczucia niegabatelne znaczenie i będzie wymiernie wpływać na relacje dziecka z rodzeństwem.

Powodzenia.

Jolanta

Popularity: unranked

Po porodzie rodziców często martwi kwestia, czy dziecko na pewno rozwija się prawidłowo. Jak powinien wyglądać rozwój dziecka miesiąc po miesiącu, a nawet tydzień po tygodniu? Po pierwsze – nie ma dokładnego wzorca rozwoju dziecka. Każde dziecko jest indywidualne, jedne wcześniej trzymają główkę, innym wcześniej rosną zęby, jeszcze inne szybciej pełzają i raczkują.

Miernikiem harmonijnego rozwoju dziecka są siatki centylowe. Posługując się siatkami, możemy prześledzić indywidualny rozwój dziecka i porównać go z rozwojem dzieci w tym samym wieku. Siatka taka to wykres na którym zaznaczone są centyle – statystyczne wartości przypisane do określonej wagi i wzrostu dzieci w różnym wieku i różnej płci. Na siatce w pionie umieszczony jest wiek dziecka, a w poziomie inne parametry – wzrost, waga, obwód głowy. Środkowa wartość to 50 oznaczająca, że połowa dzieci w danym wieku ma taką wartość. Górną granicą normy jest 97. centyl (dzieci bardzo wysokie, bardzo otyłe, itp.), a dolną – 3. (dzieci wyraźnie mniejsze, chudsze, itd.) Na siatkę nanosi się dane własnego dziecka – powstają punkty na określonych centylach, a z połączenia punktów wychodzi krzywa rozwoju. Np. jeśli punkt występuje na górnej granicy 97, oznacza to że u 97% dzieci oceniany parametr ma niższą wartość niż u naszego dziecko. Ideą siatki nie jest jednak porównywanie dzieci, ale śledzenie rozwoju własnego dziecka. Jeśli wraz z wiekiem punkty są cały czas w miarę w tym samym centylu, to znaczy, że dziecko rozwija się harmonijnie. Niepokoić mogą nagłe odchylenia. Siatki można pobrać z internetu. Oczywiście nie każdy rodzic mierzy i waży dziecko codziennie lub co tydzień. Dla większości dzieci wystarczą ważenia i mierzenia u pediatry. Jeśli nie dzieje się nic złego, nie ma potrzeby męczyć niemowlaka dodatkowymi zabiegami.

Czego mogą się spodziewać rodzice miesiąc po miesiącu?

1 miesiąc życia dziecka to przede wszystkim sen i jedzenie. Maluch widzi słabo, na początku na odległość około 20-30cm, dlatego ważne jest, żeby się nad nim nachylać, głaskać, przemawiać. Wzrok niemowlęcia jest bardzo wrażliwy, warto zadbać o słabsze żarówki w jego sypialni i zasłonki w oknach. Uwaga też na zdjęcia z lampą – błysk jest dla noworodka po prostu bolesny.  Dziecko rozpoznaje głos mamy, reaguje na niego, czasem też rozpoznaje głos taty (jeśli przemawiał on często do brzucha, czytał bajki, opowiadał).

W 2 miesiącu dziecko coraz chętniej poznaje świat – wkłada sobie rączki do buzi, a wkrótce trafiać tam będzie większość zabawek. Leżąc na brzuchu potrafi unieść i przytrzymać główkę. Wyostrza się wzrok, a oczy są już lepiej przystosowane do światła. Dziecko zaczynają interesować kolory, próbuje łapać zabawki. Pod koniec miesiąca zaczyna się świadomie uśmiechać. Powoli zaczyna sypiać mniej, jednak nadal jest często głodne. Niestety drugi miesiąc to często też miesiąc dręczących dziecko kolek.

3 miesiąc rozwoju dziecka to okres w którym dziecko umie robić „pompki” – leżąc na brzuchu jest w stanie oprzeć się na przedramionach i unieść głowę i przez jakiś czas wytrwać w tej pozycji. Coraz lepiej trzyma też głowę w pionie. Wodzi wzrokiem za mamą, tatą, przedmiotami przesuwanymi przed jego oczami. Powoli też zaczyna się przekręcać na bok – nie powinno się więc zostawiać dziecka na kanapie, bo może spaść. Idealne są maty edukacyjne i puzzle piankowe, gdzie dziecko może do woli ćwiczyć nowe umiejętności. Powoli dziecko zaczyna wydawać dźwięki (poza płaczem) – nie jest to jeszcze gaworzenie, ono pojawi się nieco później.

W 4 miesiącu dziecko zazwyczaj waży dwa razy tyle, co po urodzeniu, coraz pewniej trzyma głowę, silniejsze stają się nogi i ramiona. Rozpoznaje też coraz lepiej swoich rodziców i odróżnia ich od obcych. To okres intensywnego poznawania świata i odkrywania nowych umiejętności, które dziecko będzie ćwiczyć – np. pokazywanie języka. Dziecko odkrywa również swój głos i potrafi się nim bawić wydając przeróżne dźwięki. W nocy dziecko śpi coraz dłużej, regulują się też pory karmienia i dziennych drzemek.

5 miesiąc rozwoju to okres przewrotów – z pleców na brzuch i odwrotnie oraz pełzania. Dziecko siedzi pewnie z podparciem, można zacząć wybierać się na spacery ze spacerówką (ale taką, którą da się w razie potrzeby rozłożyć płasko). U niektórych dzieci mogą się zacząć pojawiać zęby.

6 miesiąc to ostatni miesiąc, kiedy zaleca się karmienie wyłącznie piersią. Będzie można wprowadzić dziecku pierwsze pokarmy. Dziecko też gaworzy, składa dźwięki w sylaby – ma, ba. Niestety słyszane często „mama” nie jest jeszcze wypowiadane świadomie.

W 7 miesiącu maluch potrafi pełzać do tyłu i usiąść – jeszcze bardzo niepewnie, więc lepiej, żeby rodzice byli w pobliżu. W tym okresie dziecko zaczyna wyraźnie preferować prawą lub lewą rękę. Reaguje coraz lepiej na swoje imię.

W 8 miesiącu warto zacząć inwestować w różne zabezpieczenia domu przed coraz sprawniej poruszającym się maluchem. Dziecko reaguje już na różne słowa, mówi też do siebie w „dziecio-mowie”. Często też zaczyna obawiać się obcych i przykleja się do mamy lub taty. To trudny okres jeśli chodzi o zostawianie dziecka z opiekunką.

Niektóre niemowlęta w 9 miesiącu są w stanie stanąć na chwilę, oczywiście ze wsparciem dorosłych. Coraz ciekawsze są zabawki wydające dźwięki, więc rodzice mogą być bombardowani uderzeniem w bębenek czy cymbałki. Umie też się „popisywać” przed zaprzyjaźnionymi osobami swoimi umiejętnościami.

10 miesięczne dziecko zmniejsza tempo rośnięcia. Rozróżnia coraz więcej słów, znacznie więcej niż potrafi wypowiedzieć i umie na nie zareagować. To okres szybkiego rozwoju intelektualnego. Nadal może mieć kłopoty z reagowaniem na obcych i reagować płaczem, gdy mama zostawia je samo.

W 11 miesiacu dziecko coraz chętniej ćwiczy pozycję pionową i próbuje chodzić. Zaczyna też „porządkować” dom – wyrzucając zawartość szafek. Potrafi powiedzieć kilka słów i wyraża swoją wolę – np podanie zabawki. Uwielbia śmiech i wyraża radość, gdy rodzice są zadowoleni. Interesuje się obrazkami w książeczkach – warto więc spędzać wspólnie czas na ich oglądaniu, czytaniu.

Kiedy dziecko ma rok, ma tendencję do doskonalenia jednej czynności na raz, więc może lepiej mówić, a gorzej chodzić. Nie zdmuchnie świeczki z urodzinowego tortu, ale zdecydowanie lepiej poradzi sobie z motoryką rąk – umie wkładać drobne przedmioty w większe, wyjmować je. Coraz bardziej interesują je inne dzieci, do dorosłych nadal podchodzi z dystansem. Reaguje na proste zabawy, polecenia.

Poza obserwowaniem dziecka, trzeba pamiętać o wizytach u pediatry, ortopedy, szczepieniach w poszczególnych miesiącach rozwoju. Warto kupować zabawki dopasowane do wieku dziecka, pomagające mu w trenowaniu określonych umiejętności i nie załamywać się gdy roczne dziecko nadal nie próbuje chodzić, być może trenowało akurat inną umiejętność.

Dorota Barańska

Popularity: unranked